Alimentatie is een bijdrage aan de kosten van levensonderhoud na een echtscheiding. Hiermee wordt bedoeld dat de meest verdienende partner, meestal maandelijks, een bedrag aan de minst verdienende partner betaalt.

Tijdens een huwelijk worden er door beide partners keuzes gemaakt, die vaak als gevolg hebben dat één van de twee minder gaat werken, of een minder veeleisende carrière kiest en hierdoor een lager inkomen heeft dan de ander.
Een keuze welke doorgaans gepaard gaat met het krijgen van kinderen; één van de twee ouders gaat minder werken en zet een eventuele carriere opzij voor het gezin.
De andere ouder probeert juist een bloeiende carriere op te bouwen om voor een stabiel en prettig inkomen te zorgen, ook voor het gezin.

Partneralimentatie door de jaren heen

Partneralimentatie bestaat al sinds 1830. In die tijd mochten vrouwen niet werken en werd de man verplicht om na een scheiding zijn ex-partner financieel te blijven ondersteunen. Dit was in ieder geval zo in de hogere klasse. In de lagere klasse was de draagkracht van de man meestal niet toereikend én werkte de vrouw noodgedwongen in de huishouding of als prostituee.

Overigens kon er in die tijd alleen gescheiden worden als er sprake was van mishandeling, overspel of gevangenisstraf. En had alleen de onschuldige partij recht op partneralimentatie. 
Een scheiding zoals we dat nu regelmatig zien; waarbij beide partijen in onderlinge overeenstemming besluiten uit elkaar te was vroeger echt niet toegestaan.

Hoe lang moet ik partneralimentatie betalen?

Voorheen was het zo dat partneralimentatie werd gezien als levenslange onderhoudsplicht. Pas in 1994, dus nog maar zo’n 26 jaar gelden, werd dit afgeschaft en werd de duur van de partneralimentatie wettelijk veranderd naar 12 jaar.
In 2020 is deze wet wederom aangepast:
De duur van betalen voor partneralimentatie is vanaf 1 januari 2020 de helft van de huwelijksduur, met een maximum van 5 jaar.
Dus stel dat een huwelijk 8 jaar duurt; dan is de duur van de alimentatiebetaling 4 jaar. Zijn jullie 10 jaar of langer getrouwd? Dan geldt de maximale duur van 5 jaar.

Uitzondering op de regel

Een regel zou geen regel zijn als er niet een paar uitzonderingen zouden gelden:
Hebben jullie samen kinderen onder de 12 jaar? Dan heeft de ontvangende partij recht op partneralimentatie tot het jongste kind 12 jaar is.
Zijn jullie langer dan 15 jaar getrouwd, én bereikt de alimentatiegerechtigde binnen 10 jaar na de scheiding de AOW leeftijd; dan bestaat er tot aan de AOW leeftijd recht op partneralimentatie.
Als het huwelijk langer dan 15 jaar heeft geduurd, én de alimentatiegerechtigde, dus degene die de alimentatie ontvangt, is geboren voor 1 januari 1970 dan is de maximale betalingsduur 10 jaar.

Afwijken van de wet, mag dat?

Partneralimentatie valt onder het zogenaamde “regelend recht” Dit houdt in dat in onderling overleg altijd afgeweken mag worden van de wettelijke regeling. Er kan een kortere of juist langere betalingsduur worden afgesproken. Ook is het mogelijk partneralimentatie af te kopen door in één keer een bedrag te betalen of kan de alimentatiegerechtigde, dus degene die de alimentatie ontvangen hiervan af zien.

Afspraken over alimentatie.

Als er eenmaal afspraken over de hoogte en de duur van de partneralimentatie zijn gemaakt worden deze door ons vastgelegd in het scheidingsconvenant.
Hierin wordt ook vastgelegd hoe er wordt omgegaan met eventuele veranderingen: Het kan zijn dat één van jullie na de scheiding werkloos wordt of juist een nieuwe baan krijgt met een veel hoger salaris. En stel dat één van de twee met een nieuwe partner gaat samenwonen of trouwen dan heeft dit uiteraard ook gevolgen voor de hoogte van de alimentatie.

Wilt u meer weten, een berekening laten maken of heeft u andere vragen? Neem dan contact met ons op.

Blog van Scheiden in Utrecht